۲۲ اردیبهشت ۱۳۸۶ ، ۱۲ می ۲۰۰۷

اولین سالگرد ورودم به ایالات متحده آمریکاست

پیش از هر سخنی روز مادر را به مادرم " پروانه " و همه مادران ایرانی تبریک میگویم. وقتی از ایران خارج شدم هر برنامه و کاری را که به انجام رساندم شفاف و آشکار بیان کردم. حتی از دیدارهایم عکسهای بسیاری منتشر کردم و حالا پس از یکسال فهمیدم که تنها فعال سیاسی بوده ام که با مردم سرزمینم آشکارا همه چیز را در میان گذاشتم.

سال موفقی بود و در پیشبرد اهداف مبارزه برای آزادی ایران پیشرفت بسیار داشتیم. با یک گزارش کوتاه به پیشباز سالی دیگر میروم:

۱- در تمام یکسال گذشته و بهتر است بگویم در تمام زندگی ام ، کوچکترین کمک یا حقوقی از دولت آمریکا و هیچ دولت دیگری دریافت نکردم و اینرا هم بگویم که این کار را بد نمیدانم . اما نیازی برای چنین اقدامی وجود نداشته است. دیگر فعالین سیاسی در اینجا به دلایل گوناگون از بودجه دولت آمریکا و یا دولتهای اروپایی حقوق دریافت میکنند و اگر به مردم خدمت میکنند کارشان را باید ستود .

مثلا اگر محسن سازگارا از محل کمکهای دولت آمریکا در " واشینگتن اینستیتو " و  VOA حقوق میگیرد و پسرش شهاب سازگارا در رادیو فردا حقوق دولت آمریکا را دریافت میکند ،این بد نمیتواند باشد. همچنین علی افشاری از محل کمکهای دولت آمریکا به موسسه NED ماهیانه ۵۰۰۰ دلار  و از بودجه دولت آمریکا در رسانه دولتی VOA هر هفته ۲۰۰ دلار ، حقوق میگیرد. اینها انتخاب کرده اند که اینگونه باشند و البته در تمام طول مبارزه ،انتخابهای ما با هم یکسان نبوده است. هیچگاه در طول دوران زندان نمیتوانستم بفهمم که چطور میشود یک فعال سیاسی جوان و قبراق جلوی دوربینهای جمهوری اسلامی زار بزند تا آزادش کنند و بعد که بیرون آمد بگوید مجبورش کرده اند!!!!! راستی میدانید انگشت شمار هستند فعالین سیاسی که جلوی دوربین صدا و سیما زار نزدند؟

۲- با تاسیس" انستیتوی آزادی ایرانیان " یا همان " انستیتوی ایرانیان اینتر پرایز " ، با حمایت جمعی از ایرانیان وطن پرست که اعضای موسس این انستیتو هستند کمیته مالی آن شکل گرفته و من به عنوان دبیر این انستیتو از هیات مدیره کاملا ایرانی آن حقوق میگیرم . نه پولی از دولت آمریکا و نه هیچ دولت دیگری هم در کار نیست ، از بودجه ۷۵ میلیون دلاری تا هر چیز دیگری ، برای من و این انستیتو پرداخت نشده است.

این انستیتو ادامه مسیر همان" جنبش آزادی ایرانیان" است که سال ۱۳۸۱ به همراه ارژنگ داوودی و احمد باطبی پایه گذاری کردیم. دوستان قدیمی قبل از تکذیب به امضای خودشان در پای بیانیه تاسیس جنبش آزادی ایرانیان نگاه کنند

۳- در سخنرانیها ، مصاحبه ها و سفرهایم به ایالتهای مختلف آمریکا تنها و تنها حرف مردم سرزمینم را به زبان آوردم و مثل خیلی ها از این شاخه به آن شاخه نپریدم . و البته این سنت در تمام ۱۴ سال مبارزه ام صادق بوده است و همیشه حرف از تغییر نظام جمهوری اسلامی را به عنوان تنها گزینه مطرح کرده ام. برای نمونه به سخنرانی در سنای آمریکا ، سخنرانیهای متعدد در آمریکن اینتر پرایز اینستیتو در واشینگتن ، سخنرانی در هریتیج فوندیشن در واشینگتن ، سخنرانی در دیسکاوری اینستیتو در سیاتل ایالت واشینگتن ، سخنرانی در المپیک کالکشن لوس آنجلس ، سخنرانی در سیتون هال دانشگاه نیوجرسی ، سخنرانی در سکولار اسلام سامیت در فلوریدا ، سخنرانی در مراسم چهلم اکبر محمدی در دالاس تگزاس ، سخنرانی در یکصدمین سالگرد انقلاب مشروطه در ویرجینیا و در دهها برنامه دیگر فقط از تغییر نظام جمهوری اسلای دفاع کردم.

۴- در ملاقات با سیاستمداران آمریکایی هم سنت شکنی کردم و یخ لجبازیهای کودکانه اپوزیسیون را شکستم و نشان دادم که ملاقات با آمریکاییها چقدر میتواند مفید باشد .البته اپوزیسیون ایرانی در ابتدا کلی فحاشی کردند و ناگهان چنان برای پیگیری همین راه هجوم آوردند که غافلگیر شدم.

۵ - مهمترین برنامه ام پیگیری تشکیل " کنفدراسیون دانشجویان ایرانی " بود که بسیار خوب در مسیر خودش قرار گرفته است. و باید صمیمانه ازسامان، زهره و رضای عزیز که نقش کلیدی داشته و دارند تشکر کنم.

*  همچنین از ناهید، راضیه ، آرمین ، امینه ،میترا ، سامان ، فرحناز ، آرش و سونیا برای دفاع

جانانه شان از حقیقت ممنونم.

*  از تونی بلر به خاطر شهامتش در برخورد با جمهوری اسلامی باید قدردانی کنم و

اعتراف میکنم که همیشه دوستش داشته ام و برایش احترام قائلم و صمیمانه خوشحالم که آرزوی سه سال گذشته ام در مورد فرانسه به واقعیت رسید و نیکولای سارکوزی رئیس جمهور شد. به نظر مردم فرانسه و اروپا دارند عاقلتر میشوند .